Opis rasy Yorkshire Terrier
Wybierz interesującą Cię grupę
wzorzec |
komentarz |
kupno yorka |
żywienie |
zdrowie |
rozród |
wystawy
Kupno Yorka
Jest kilka podstawowych informacji, z którymi powinniście się Państwo zapoznać, jeśli podjęliście decyzję o zakupie yorka. Po pierwsze: zachęcam do kupna psiaka z rodowodem, czyli o udokumentowanym pochodzeniu. Zapobiegnie to wielu żalom i rozczarowaniom, a także niejednej tragedii rozstania.
Nabywając szczenię z niepewnego źródła, zwykle reklamowane jako „siódme", „piąte" czy któreś tam, ale „tatuś był championem" albo „mamusia z papierami", nigdy nie mamy pewności co nam z tego wyrośnie. Malutkie, drobniutkie, puchate i z reguły czarne podpalane stworzonko może istotnie mniej lub bardziej przypominać yorka. Do jakiej rasy będzie go można zaliczyć gdy dorośnie? Dowiemy się jak kupimy. Poza tym
szczeniaki oferowane przez handlarzy, „producentów" bądź pośredników często są w fatalnej kondycji, zarobaczone, zapchlone, nie zaszczepione. Ryzykujemy długotrwałe leczenie, kłopoty ze skórą, uszami, biegunkami itp., a w najgorszym wypadku utratę psiaka.
Zanim kupimy poszukajmy adresów hodowli np. w Oddziałach Związku Kynologicznego, odwiedźmy kilka z nich, obejrzyjmy, szczenięta, matkę, porozmawiajmy z hodowcą. Dobrym miejscem do nawiązania kontaktów jest ring yorków na Wystawie Psów Rasowych. Przyjrzyjmy się psom i właścicielom. Poobserwujmy ich pracę - przygotowywanie psa przed wejściem na ring. Zastanówmy się czy naprawdę chcemy mieć prawdziwego, pięknego yorkshire ? Czy znajdziemy czas na pielęgnację i opiekę? Czy przypadkiem nie zachwyca nas tylko urocza kokardka na przemiłym łebku?
To nie żywa zabawka! To prawdziwy, uczuciowy, wierny i oddany przyjaciel. Dzielny i ambitny mały
york o wielkim sercu. Dumny i wrażliwy. Wymaga uwagi i adoracji. Bezpośredni i ufny. Uwielbia przebywać stale ze swoim opiekunem. Doskonały towarzysz osób starszych, dorosłych i starszej młodzieży.
Nie przepada za dziećmi i nie jest skłonny do zabaw z nimi. Nie wychowywany bywa szczekliwy i namolny. Wykorzystuje skrzętnie miłość swego opiekuna, domagając się ciągłego zainteresowania. Rozpieszczony bywa histeryczny.
Dobrze jest traktować go jak prawdziwego psa, wtedy stanie się idealnym przyjacielem. Jeśli decyzja została podjęta, należy poszukać odpowiadającego nam psiaka. Obejrzyjmy kilka miotów, będziemy mieć możliwość wyboru i porównania. Rasa jest bardzo modna, więc raczej unikajmy hodowli nastawionych wyłącznie na zysk. Tam często nie ma miejsca na jakość.
Zwróćmy uwagę czy psy są czyste i zadbane, czy w pomieszczeniach, jest czysto. Często suka — matka - ma skróconą sierść, co ułatwia zachowanie higieny i zapobiega zaplątywaniu się szczeniąt.
Porozmawiajmy z hodowcą. Powinien udzielić wyczerpujących, obiektywnych informacji. Powinien powiedzieć zarówno o zaletach, jak i wadach szczeniąt. Nie kupujmy reklamowanych „super-miniaturek". Poza tym, że z reguły mają sporo wad, czyli niezgodności z wzorcem, to wyrosną nam na rachityczne, nerwowe, słabo owłosione karzełki. Może sympatyczne, ale czy piękne i eleganckie? Jeśli wybraliśmy szczenię, obejrzyjmy je dokładnie i sprawdźmy czy:
- jest wesołe, zdrowo wygląda i nie utyka na łapkę,
- nie jest „garbate" - wygięty ku górze grzbiet,
- ma wyrżnięte, równe ząbki, zgryz nożycowy, zarośnięte ciemiączko!
- nie ma dziurki wyczuwalnej pod palcem na czubku głowy,
- u pieska czy są dwa jąderka w mosznie,
- zostało odrobaczone - przynajmniej trzykrotnie i zaszczepione - przynajmniej raz - wszystko to winno być wpisane do książeczki zdrowia,
- ma metryczkę - oryginał - wydaną przez Związek Kynologiczny w Polsce, a numer tatuażu jest na niej wpisany zgadza się z numerem, który ma szczeniak. Dowiedzmy się dokładnie co szczenię jadło i ile razy dziennie, na co siusiało i jakiego lekarza weterynarii poleca hodowca. Jeśli to możliwe bądźmy z nim w kontakcie co do dalszych szczepień. Umówmy się z hodowcą aby w razie potrzeby mógł nam służyć radą i pomocą.
W domu powinniśmy wybrać stałe miejsce na miseczki i spanie. Nim skończy się kwarantanna poszczepienna, szczeniak musi też gdzieś załatwiać swoje potrzeby. Godna polecenia jest rozłożona w łazience szmatka lub kocia kuweta z gazetą. Pozwólmy pieskowi zwiedzić mieszkanie. Zabezpieczmy balkon (yorki nie czują lęku przed wysokością), szpary za meblami, szafkami w kuchni itp. Pochowajmy przewody elektryczne. Stojące na podłodze kwiatki też są w niebezpieczeństwie.
Pamiętajmy, że mały yorkshire porusza się szybko i jest bardzo ciekawski. Uważajmy przy zamykaniu drzwi aby go nie przytrzasnąć, a zrywając się do telefonu patrzmy pod nogi.
Jak każdy mały szczeniak także
york stara się wszystkiego spróbować. Nie zastawiajmy więc lekarstw, proszków do prania i innych chemikaliów tam, gdzie mógłby się do nich dobrać.
Kupmy mu kilka psich zabawek. Bardzo lubiana przez szczenięta jest wypchana czymś miękkim stara skarpetka. Poświęcajmy mu dużo czasu na zabawę i pielęgnację. Odpłaci nam miłością i pięknym wyglądem.
Źródło: Tekst © Małgorzata Lula Wydanie przygotowane dla potrzeb gazety internetowej „Nasze Psy”